Door genomics gaat de fokkerij sneller vooruit, zegt men. Immers, je kunt nu van een embryo van een week oud wat cellen afplukken en via het DNA bepalen wat de fokwaarde van het toekomstige dier is. Je hoeft dus niet meer te wachten op het moment dat de stier uit dat embryo 100 dochters aan de melk heeft en een eerste echte fokwaarde krijgt. Super goed zou je zeggen en we krijgen zo steeds meer koeien die meer dan 10.000 kg melk per lactatie produceren. Maar, de maatschappij verandert, het milieu staat onder druk, het water komt ons aan de lippen te staan en we willen kringlooplandbouw. En dat laatste kon er wel eens heel snel komen want alles wordt duur, energie, kunstmest, en daarmee het transport en zo worden we gedwongen steeds meer te produceren van de recourses dicht bij huis vandaan. Voor de meeste melkveehouders betekent dat gras, gras en nog eens gras voor de koeien dus. Veel minder krachtvoer en meer kruiden en klaver in de wei. Maar wat is nu het geval, die koeien die 10.000 liter en meer kunnen geven, kunnen dat lang niet alleen van gras, Deze koeien krijgen op droge stof basis wel 50% krachtvoer er bij. Anders kunnen zij namelijk niet genoeg voer, energie en eiwit opnemen voor deze productie. Daarbij komt nog dat deze koeien zo doorgefokt zijn op krachtvoer omzetten in melk, dat zij met een rantsoen van alleen gras niet kunnen stoppen met melk geven. Daardoor komen zij in een lange negatieve energieperiode waardoor ze het gewoon niet trekken en gezondheidsproblemen krijgen. Nu al worden de meeste koeien niet ouder dan 4-5 jaar omdat ze te snel opbranden. Als we nu dus naar kringlooplandbouw moeten, hebben we daar de koeien en stieren niet voor. Door de snelle vooruitgang is de de fokkerij volgens mij uit de bocht gevlogen. Ze staan in de hoek met hun turbo koeien, hoe nu terug naar die aloude graskoeien?